25 Şubat 2011 Cuma

Kızlarımın Güzellikleri

Benim dışarıda olduğum bir günde kızlarım benim için mektup yazmışlar. Etkinlik yapmışlar o güzel, özel duygularını yaptıkları çalışmalarına ve mektuplarına yansıtmışlar.Kapıdan girer girmez bana ilettiler ve okuduğum anda çok müthiş duygular içimi kapladı, çok duygulandım.Çok sevgi dolu, sevecen, duygusal kızlarım benim.Çok çok şanslıyız gerçekten. Böyle melek kalpli, sevgi dolu, şirin kızlarımız olduğu için.Cenab-ı Allah herkesin yavrularıyla birlikte sağlıklı, hayırlı, uzun ömürler versin yavrularımıza.

Kızlarımın bana yazdıkları mektubu da burada paylaşmak istiyorum.
Öncelikle İrem'im;

Sevgili Anneciğim,
Ah benim güzel annem. Sen dünyanın en tatlı, en şirin, en güzel, en becerikli annesisin.
Bende kardeşim de seni çook seviyoruz.
Her çocuk annesini üzer alınma
Deren'le sana çooook güzel hediyeler yaptık,
Hayatının sonuna kadar sakla onları
hepsi senin için çünkü.

Daha sonra kardeşinin mektubunu yazmış devamına.Muhtemelen kardeşi söyledi.İrem'de yazdı.Şimdi Deren'in mektubunda sıra;

Sevgili Anneciğim,
Bloom gibi, flora gibi güzelsin. Prenses gibi. Ama makyaj yapınca daha çok güzel oluyorsun.
Seni çook özlüyoruz ablamla sen işte iken.
Neden gelmiyosun anneciğimm.

Yukarıdaki kağıda el resmi çizmişler. Annemin yardım eli diye yazmış İrem. Daha sonraki resimde parmakları süslemişler. Onun resmini yüklerken hata oluştu.Yüklenmedi o resim. Benim kızlarım duygularını resimle ve şiirlerle ifade etmeyi daha çok seviyorlar.Özellikle İrem. Deren' de ablasının izinde. Bakalım ablası gibi sanatsal yönü olacak mı.Yetenek konusunda terazi ve boğa burcu birbirlerine benziyorlar diye biliyorum.Belki o nedenle Deren'de ablasına benzeyebilir.
Bu resimde de mutlu aile tablomuzu çizmişler. Resmin yukarısına canım annem benim, babam, ablam.
Altına da Deren'in sözleri. Annemi, babamı, ablamı ve kendimi seviyorum ve en alta da bu genelde irem'in sözüdür.
Ben en çok annemi seviyorum. Çünkü annem beni doğurdu
yazılmış. Hayatım boyunca bana verilen en güzel hediyeler bunlar.Tabii bunlar ilk değil. Daha önce İrem'ciğimin benim için yazdığı onca şiirlerini de burada paylaşmıştım.
En büyük mutluluk bu. Daha ne olsun!Cenab-ı Allah hepimize sağlık, mutluluk ve huzur versin yavrularımızla birlikte...

7 Şubat 2011 Pazartesi

Kızlarım ve Ben

Kızlarım dünyanın en tatlı şeyleri. İkisini de öyle çok seviyorum ki...
Sürekli kavga ediyorlar. Bilhassa sabah kahvaltılarında. En ufacık mimik hareketi birbirlerine hakaret etmelerine yetiyor bile. Ufaklık genelde baskın olmaya çalışıyor. Ben de çok sinirleniyorum. Onlara laf yetiştirmekten, aralarını bulmaya çalışmaktan ne yediğimi içtiğimi bilmiyorum.

Sonra da okula yetişmek için koşuşturmaca.
*Deren haydi giyinme köşene!
*İrem biraz daha hızlı hareket et.
*Deren külotlu çorabını yine ters giydirdim.
*Çabuk, durun cep telefonumu unuttum.
*Deren merdivenlere çıkma.
*İrem asansörü çağırdın mı ?
*Bekleyin...
*İrem kardeşinin elini bırakma. Arabada didişmeler, itişmeler. Derken okula varıyoruz. Bütün bu olanların ardından Deren ablasının sınıfına gitmek istiyor ve sonra da ablası onu sınıfına götürüyor. Okulda tutum ve davranışları aniden değişiyor. El ele tutuşuyorlar. Hepsi bu kadar...
Çok kavga ediyorlar,çok bağırışıyorlar ama aslında onlar da birbirlerini çok seviyorlar. Ben ya da anneleri ikisine birden kızdığımızda anında bir olup bir ağızdan konuşuyorlar.

Onları o kadar çok seviyorum ki... Derinliğini kestiremediğim, sınırını koyamadığım, doyamadığım bir sevgiyle.İyi ki varlar. İyi ki bizim kızlarımız. Allahım herkesin çocuğuyla birlikte onlara sağlıklı ve uzun ömürler versin.