19 Ocak 2011 Çarşamba

Yaptık, Yedik ve Bitti....

Zaman zaman kızlarımla türlü etkinlikler yapıyoruz. Bunlardan en çok kızlarım tarafından hoşa gidense çeşit çeşit kurabiyeler yapmak ve bunları afiyetle yemek oluyor.

Beslenme konusunda organik olan, sağlıklı ürünleri tercih eden biriyim. Bizim evimize asla margarin gibi katı yağlar, gıda boyası, koruyucu madde içeren ürünler vs. girmez. Alışverişlerimizde mutlaka alacağım ürünün içeriğine ve kullanma tarihine bakarım. Ama bu sefer bu kuralımı bozup, kurabiye süslemek için Süsleme Glazürü aldım. Çünkü amaç çocuklarımla onun yapım aşamasında birlikte geçirilecek zaman ve onların o andan aldığı keyifti. Ayrıca sürekli yaptığımız birşey de olmadığı için bu kuralımı bozmuş da oldum. Kızlarımın zaten kurabiye yaparken en çok keyif aldıkları an onları şekillendirmek. ben hamuru hazırladıktan sonra fazla karışmamaya çalışıyor, sadece onları izliyorum ve bittiğinde de fırına verip, pişiriyorum. Böylece de ortaya çok renkli, aynı zamanda lezzetli kurabiyeler çıkıyor. Daha sonra çayımızı demleyip, çayla birlikte hep birlikte afiyetle yiyoruz. Ertesi günü kızlarım okullarına da götürüp, arkadaşlarına da ikram etmişler.... Biz yaptık diye gururla hem de....:)))

Ayrıca bugünlerde iki kızımda evde bana yardım etme yarışına girdiler.Küçüğüm ablasına özenip, abla yardım ediyorsa bende yardım edebilirim diye adeta ablasıyla boy ölçüşmeye de kalkışıyor. :)) Ben de böyle olunca aralarında  iş bölümü yapıyorum. Özellikle evde salataları artık İrem yapmak istiyor ve yapıyor da. yeşillikleri yıkama işi bana, yapması kızıma ait...Bizde övgülerle ve keyifle yiyoruz. Ufak tefek yemekleri yapmayı da öğrendi. Makarna gibi.Yaz ayında Allah izin verirse diğer yemekleri yapmayı da öğretmek istiyorum. Tabii ki hepsini birden öğrenemez ancak birkaç kolay yemek daha. Aaaa! Bu arada güzel yaprak sarıyor ama çabuk sıkılıyor. Mantı bükme, kek, puding gibi şeyler de yapıyor.

Geçmiş yıllarımda çevremden annesi çalışıp da, hiçbirşey yapamayan genç kızlarımızı tanıyorum. Anneleri herşeyi hazırlıyor, hatta tabağına koyuyor, okuldan eve geldiğinde telefon talimatı ile yemeğini önüne koyup yiyordu. Ben telefon görüşmelerini duyarken garipsiyordum. Lise sona gelmiş, üniversiteye hazırlanan bir genç, Ankara dışına okumaya gidince sıkıntıyı yine kendisi çekecek diye düşünüyor ve kızlarına kıyamamakla onlara iyilik yapmadıklarını düşünüyordum. Bence kendi ayakları üzerinde duracak, kendilerini idare edebilecek kadar onlara fırsat vermek de gerekir kanımca. O zaman yalnız kaldıklarında ihtiyaçlarını daha rahat karşılaşırlar.
Neyse benim düşüncem bu yönde. Bende henüz kızlarımı her işi öğrensin çabasında değilim ama bugünlerde kız oldukları için daha çok benim yanımda vakit geçirmek ve benim yaptıklarımı yapmak istiyorlar. Bende yaşlarına uygun yapabilecekleri kadarını yaptırıyorum. Mesela masayı hazırlama işini onlara bırakıyorum. Bu ve bunun gibi başka aktivitelerimizden fırsat buldukça yazmaya çalışacağım.Herkese Sağlık ve Esenlikler Diliyorum...

3 yorum:

özlem dedi ki...

Mehtap'cım çok haklısın kurabiyeler de çok güzel olmuş, ellerinize sağlık.
Sevgiler:)

Mehtap dedi ki...

Sevgili özlem teşekkür ediyorum canım.sevgilerimle.

MAVİANNE dedi ki...

HARİKA ELLERİNİZE SAĞLIK
EMİNİM ÇOK DA LEZZETLİ OLMUŞTUR
SEVGİLER