25 Kasım 2010 Perşembe

İrem'in Mezuniyet Balosu

Bu yazıyı Mayıs ayında bloğuma taslak olarak kaydetmişim  ama yayınlamaya fırsatım olmamış.Kayıt düzenlemelerine baktığımda kızımın mezuniyetine ait notlar olduğu için yayınlayayım dedim ve yeni kayıt olarak yayınlandı eski taslak. Halbuki ben, o tarihle yayınlanmasını isterdim. Bloggerda bayağı bir değişiklikler olmuş anlaşılan.Kullandıkça farkında oluyorum. Neyse bu nottan sonra bende o günün tarihini atarım. Aşağıda yazdığım post o günkü duygularıma ait olduğu için değişiklik yapmak istemiyorum. Bugün çünkü öyle düşünmüyorum ama sadece buranın kızlarıma ve bize ait günce olduğunu düşünerek, ileride hatırlamak için yazdığımın altını çizmek istiyorum sadece...

Tarih :28.05.2010
Buralara yazı yazmak artık bana angarya geliyor.Ancak geçmişe doğru yazdıklarımı okuduğumda çok güzel, anlamlı ve hoş bir duygu yaşıyorum.Eşimle bazen okuduğumuzda onun da hoşuna gidiyor ve iyi ki yazmışsın diyor. Ama gerçekten artık vaktimi burada harcamaktan keyif almıyor ve zoraki yazıyorum.Ben birileri beni okusun, yorum yapsın derdinde de değilim.Zaten son aylarda arayı açtıkça bunu görebiliyorum.Sanal da olsa insanları burada da tanıyabiliyorsunuz.Eğer siz kişileri sık sık ziyaret ederseniz, size de geliyorlar ve samimiyetinizin ölçüsü de ona göreymiş anlıyorsunuz. Ama ziyaret sıklığınız azaldıkça aynı ölçüde sizinde azalıyor ki burada yoğunluklarınızdan, mazeretlerinizden de bahsediyorsunuz.Çok enteresan ama çok da önemli değil. Bu durumdan rahatsız olduğum için değil, sadece gözlemlerimden bahsetmek istedim ki, bunu aslında kızlarımın bloğunda bahsetmek istemezdim ama yazarken insan içinden geçenleri yazdığı için, bu duygusuna da hakim olamıyor.

Ben kendim ve kendimiz için yazıyorum.Güncem olarak görüyorum. O nedenle okunmam beni alakadar etmiyor.Neyse sevgili bloğum diyerek sadede geliyorum.


28.05.2010 tarihinde kızımın 5.sınıf mezuniyet balosu vardı.Haftalar öncesinden hazırlanıldı.Neler giyilecek, saçlar nasıl olacak, kızlarımız bunun derdine düştüler.Neyse ki herşey istedikleri gibi oldu.Bir restaurant tutulmuştu. Orada çocuklarımız ve velilerimizle, öğretmenlerimizle bol bol eğlenildi.Bol bol ağlandı.Çok da duygulu anlar yaşandı.Sevgili Mevlüde öğretmenimiz o günde çok hoştu.Tek tek çocukları ile biz velilerle ilgilendi.hepimize sarılıp ağladı. Bizi de ağlattı tabii. Öğretmenlik böyle bir meslek işte.Beş yıl dile kolay.Çocuklarımızı bizden teslim aldığında küçücüktüler.Şimdi gençlik çağına eriştiler nerdeyse.Onlardan ayrılmak, bir anda onları bırakmak kolay olmuyor. Bizlere sarılıp ağladığında "inşaallah hepsini çok güzel, iyi yerlerde görürüz" dedi.Bizde öğretmenimizin temennisini tüm çocuklarımız için diliyoruz.İnşaallah tüm yavrularımız en güzel yerlerde, başarılı, mutlu, sağlıklı ve vatana millete faydalı bireyler olurlar.

Mezuniyet balomuz çok güzel geçti.Öğretmenimiz çocukları ile bol bol oynadı, coştu. Hatta öğretmenimizin kolbastı oynamasını hayranlıkla izleyenlerdendim.Öyle güzel oynadı ki, hızını alamayıp bir ara ayağındaki ayakkabılarını çıkarıp, kenara atıp daha da bir hareketli oynamasını keyifle izledik. Hem eğlenceli, hem de duygusal geçen balomuzdan sonra güzel temennilerle ayrıldık hep beraber.

22 Kasım 2010 Pazartesi

Müzik Tutkumuzu Gösteren Resim...

İrem'in müzik çalışması yapan kızlar konulu resmi.Piyona çalan, gitar çalan,flüt çalan, keman çalan ve şarkı söyleyen kız...Bu yıl şarkı söylemeye de merak sardı.Daha önce de kulak vardı, söylerdi ama bu sefer orkestra eşliğinde, hatta yedi İklim Anadolu projesi kapsamı nedeniyle koroda söylediler ve evde de provalarını seve seve yaptı...

11 Kasım 2010 Perşembe

Sendin Anneciğim

Sabah beni uyandırıp,
beni doyuran sensin anneciğim.
Yanaklarımdan öpüp,
Okula gönderen sensin anneciğim.

Akşam geldiğimde,
Bana sarılan sensin anneciğim.
Gece korktuğumda yanıma gelen sensin,
Küçüklüğümde beni büyüten sensin anneciğim.

Cicilerimi giydirip,
Beni süsleyen sendin.
Benimle sevgiyle yaşayan, gezdiren,
Büyüten sendin anneciğim.
Tüm bu olanlar için
Sana binlerce teşekkürlerimi sunarım anneciğim.

Kızımın yazmış olduğu şiirlerden yine. Canım yüreği kocaman sevgi dolu. Aslında babası da çok sever, hatta benden çok şımartır kızlarını. Ama kız olduklarından mıdır? Nedir ? Bilemiyorum bana daha çok düşkünler ve dikkat ediyorum hep benim için şiirler yazmış. Babası için yok. Babasını da çok sever. Zaman zaman kardeşini kıskanır ama onu da sever. Fakat şiirlerinde bana olan duygularını daha çok ifade etmiş. Dikkatimi çekiyor.Birgün babası içinde yazmasını söylemiştim ama "tamam" demiş ve arkası gelmemişti. Babasına ayrı kaldığı zamanlarda mektup yazmıştır ama şiir yok...Canım Kızım seni çok seviyoruz....

2 Kasım 2010 Salı

Atatürk Sevgisi

Atatürk sevgisi
Bizim için önemli.
Bize doğruyu gösteren
Çok değerli.

Sevgili Atatürk,
Seni çok seviyoruz.
Sevdiğimiz için,
Her yıl anıyoruz.

Atatürk sevgisi
Ne kadar önemli,
yurdumuzu kurtaran
Bizim için değerli..

İrem.

Kızımın önceki yıllarda performans ödevi için hazırladığı konuda kendisi yazdığı şiiri .Geçmiş yıllara ait ders kitaplarını, gereçlerini gözden geçirirken elime geçti ve unutulmaması için buraya bunları da yazmak istedim..