9 Aralık 2010 Perşembe

Minik Kızımın Kreşinden

Minik kızımın şimdiki kreşinden. Daha önceki yazımda da belirttiğim gibi kızlarımın okulu eşimin yöneticisi olduğu okul. O anlamda çok rahatız. Öğretmenlerimizin hepsi arkadaşımız.
Birçok ortamlarda da bir araya gelebiliyoruz. Ancak ilginçtir yazın çok sık uğradığım okula pek uğrayamadım okullar açıldığından beri. Eşiminde gün içinde işleri çok yoğun olduğu için çocuklarımızın sınıf içindeki etkin hallerini çekemiyoruz.Gerçi eşimin fırsat buldukça kendi cep telefonundan çektikleri var. Ama sınıf içi yok sanıyorum. Kızlarımın öğretmenleri ile de konuşuyor fırsat buldukça. Geçenlerde biraz erken okula uğradığımda minik kızımın öğretmeni beni yakaladı "müsaitseniz sizinle anket sorularımız üzerine hem sohbet edelim, hem de anketimizi cevaplayalım" dedi ve ben de "tabii olur "dedim. Hemen beni sınıfa aldı, birlikte hem kahvelerimizi içip, sohbet ettik, hem de soruları cevapladık. Ayrıca birgün sınıf içi birlikte etkinlik yapmaktan bahsetti . Ben de "müsait olduğum bir gün ben sizi arar, gelirim" dedim.Öylece karar aldık ama hala gideceğim.Neyse önümüzdeki hafta gitmeyi düşünüyorum.Diğer kızımın öğretmenleri ile de görüşürüm. İrem 'de "anne niye hiç gelmiyorsun" deyip duruyor. Yukarıdaki ilk resim okulun ilk açıldığı güne ait. Açılışımız çok güzel olmuştu. Palyaçolar gelmişti. Çocuklarımız pastalarını yemişler, palyaçolar ile eğlenmişler ve palyaçonun ellerinden hediyelerini almışlardı. Ancak buna rağmen okula ilk başlayan çocuklardan ağlayanlar da vardı.O zaman bu öğretmenlerin işi çok zor diye düşünmüştüm.Hatta Deren'de onlardan etkilenmiş ve beni bir an bile bırakmamıştı.Yanından ayrılmak için kaçmak zorunda kalmıştım. Çünkü işe gitmek zorundaydım. Şimdi ise çok seviyor kreşini canım kızım. Herşeyin bilincinde üstelik.
İlk güne ait sadece kamera görüntülerimiz var. Cep telefonumdan ise ancak bu resimleri çekebilmiştim. Ama ilk fırsatta bu resim adetlerini çoğaltacağım. Çok ihmal ettim doğrusu. Diğer kreşinde de oldukça bol resimler çekilmiş bize CD olarak vermişlerdi. Bazen de biz fotoğraf makinemizi bırakıp çektiriyorduk, şimdi onlar da hatıra olarak kaldı ne güzel. İlerisi için çocuklarımıza hatıra. Gerçi burada da çekimler yapılıyordur. Muhtemelen onlara da sahip oluruz. daha dönem başlarındayız ama bana uzun zamandır uzak kalmışım gibi geliyor nedense...Şimdilik kızımın yeni kreşinden anlatacaklarım bu kadar. Bol etkinlikli, bol resimli, bol malzemeli başka bir paylaşıma kadar sağlık,esenlik ve mutluluklar diliyorum.

2 yorum:

Deli Anne dedi ki...

ne şanslısınız.. kreş bulmak, güvenebilmek, yakinen takip etmek zor işler ama sizin için büyük şans , gıpta ettim.. nerde bu kreş merak da ettim ayrıca.

birtutamkekik dedi ki...

merhabalar:)
ne hoşş ne cici bir sayfanız war böyle:)
tebrik ederim sizi...
maşallah kuzucuklarınıza da..
seve seve izleyiciniz oldum hemen..
bende sizi bekliyorum sayfama..
kucak dolusu sevgilerimle..
:)